ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
547
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
امام ( ع ) به منظور كشاندن آنها از باطل به حق بيان شده است . ( 3225 - 3221 ) فرموده است : من وثق بماء لم يظمأ اين جمله به عنوان مثل براي توجّه دادن آنها به اين مطلب است كه به آنچه نزد آن حضرت است بايد اعتماد كنند ، يعنى به سخن من آرام گيريد ، وبه آن اعتماد كنيد تا به يقين هدايت نزديك شويد واز گمراهى وكفر دور گرديد ، مانند كسى كه به آب داخل ظرفش اعتماد دارد واز تشنگى وهلاكت در أمان است ، بر خلاف كسى كه چنين اعتمادي ندارد . امام ( ع ) آب را كناية از علم به كيفيّت هدايت به سوى خدا آورده است واين همان آبى است كه با وجود آن تشنگى وجود نخواهد داشت .